Tegen zeven uur gaat de wekker, jammer maar helaas is de dag van de terugreis dan toch aangebroken. Ik heb prima geslapen, zoals gewoonlijk, maar Petra heeft toch wel een zeer onrustige nacht achter de rug, dit door de 'koffer-perikelen'. Helaas hebben we geen tijd meer voor onze morning swim, maar we kunnen nog wel heerlijk genieten van een ontbijt met toastbrood en natuurlijk de fruitsalade.
Na het ontbijtje pakken we de laatste spullen zoveel mogelijk in de 2 koffers en leggen het overige dan maar voor zo lang los op de achterbank van de auto. De reistas met wielen die wij van de week hebben gekocht komt nu toch ook wel goed van pas, wij kunnen er onze fleecejacks en allerlei andere losse zaken in kwijt en hij mag mee als handbagage in het vliegtuig.
We doen nog een laatste ronde door de villa of we echt niets vergeten zijn, en gooien ook alle lakens en handdoeken nog even in de wasautomaat. Ook schrijven we nog een verhaal in het gastenboek en dan moeten we toch echt gaan want het is inmiddels 10 uur en dus de uiterste uitchecktijd van de villa. We verlaten de villa en doen de sleutel weer netjes in de keybox. Met gemengde gevoelens lopen wij naar de auto en gaan op weg naar de uitgang van Sandy Ridge.
Eerst rijden wij terug naar de Walmart om de koffer in te leveren bij de klantenservices en zonder problemen krijgen wij ons geld terug. Daarna rijden we weer naar de aan de overkant gelegen 192 Fleamarket om daar alsnog te gaan kijken voor een grote koffer. Nadat wij de auto hebben geparkeerd lopen wij meteen door naar de kofferstand en gaan nogmaals eens kijken wat voor koffers de altijd aardige Chinese dame in de aanbieding heeft. We zoeken een aardig tijdje tussen de koffers en vinden gelukkig toch nog een exemplaar waarvan wij zeker weten dat onze laatste spullen hier in zullen gaan passen. Na $29 te hebben afgerekend gaan we weer naar de auto om daar op het parkeerterrein de bagage die nog op de achterbank ligt in de nieuwe koffer te stouwen. Nadat we dat gedaan hebben maken we nog even een foto van de Tahoe met de bagage erbij en dan moeten we toch echt snel naar het vliegveld.
De rit over de 417-Tollroad naar het vliegveld verloopt zonder problemen en voor we er erg in hebben rijden wij onder het Rental Car-Return bord door. Even later draag ik de Tahoe echt met pijn in mn hart over aan de Alamo-medewerker die mij na een korte inspectie het "0-bonnetje" overhandigd. Inmiddels staat er ook al een bagagekruier bij de auto, en daar is Petra reuze blij mee want dat gesjouw met die koffers kan ze eigenlijk niet ivm dr polsen. En het is eigenlijk ook wel weer lekker relaxed natuurlijk ;-)
Gezellig babbelend met de kruier wandelen wij naar de incheckbalie alwaar hij de koffer keurig netjes voor ons neerzet. Inchecken met de paspoorten gaat gemakkelijk en nadat we de koffers hebben ingecheckt gaan we richting security. Normaliter gaan we nog even de winkels af maar daar hebben we vandaag geen zin in. Eenmaal aangekomen bij de rommelige taferelen van security spotten wij ook Anja & Richard want ook zij gaan vandaag weer naar huis. Tijdens de check worden er bij ons geen rare dingen aangetroffen en nadat wij al onze spullen weer bij elkaar hebben gegraaid en ons weer fatsoenlijk hebben aangekleed gaan we op zoek naar de koffie want we hebben wel weer trek in een bakkie.
Bij het horecaplein vinden wij al gauw een plekje en onder het genot van een koffie met wat lekkers brengen wij de tijd door op de laptop en I-pad. Als het bijna boardingtime is wandelen wij naar de gate en als wij daar aankomen duurt het nog een kleine 10 minuten alvorens het boarden daadwerkelijk gaat beginnnen. De vlucht naar Washington-Dulles is fully-booked en aangezien de meeste passagiers veel handbagage mee hebben worden alle beschikbare plekken, zelfs onder de stoelen, optimaal benut.
De vlucht naar Washington vertrekt on-schedule en even later zien wij Orlando onder ons verdwijnen. De reis verloopt voorspoedig en zodra wij in Washington weer het toestel uit zijn maken wij eerst een sanitaire stop. Daarna wandelen wij rechtstreeks naar ons 'stamrestaurant' Tidewater Landing om daar lekker te gaan eten. Het is daar altijd druk dus we moeten een kleine 10 min wachten alvorens we een plaats krijgen aan een klein tafeltje. Maakt ons niet uit want we zitten prima en het eten smaakt weer heerlijk.
Na ons 'farewell-dinner' gaan wij nog even de beentjes strekken en lopen dan naar de gate alwaar onze vlucht naar Amsterdam zal vertrekken. Wij zijn ruim op tijd bij de gate dus zoeken nog maar een plekje om te kunnen zitten. Na zo'n 20 minuten begint dan het boarden en niet veel later kunnen wij aan boord. Ondanks dat deze vlucht dus ook bijna geheel is volgeboekt kunnen wij onze handbagage met gemak kwijt. Om 17:45 local time vertrekken wij van de gate richting Amsterdam. Eenmaal in de lucht gaan we er lekker relaxed voor zitten, kan makkelijk met onze beenruimte, en dommelen een beetje weg tot dat het tijd is voor de bekende "Chicken or Pasta" vraag. Om een of andere reden smaakt het niet zo goed als op de heenweg, Petra geeft dr portie al gauw aan "Fikkie" en ikzelf besluit om het toch maar op te eten want op een lege maag kan ik niet slapen ;-)
We gaan nog wat lezen en muziek luisteren en daarna gaan de oogjes dicht en onderwijl de Boeing-777 naar Amsterdam zweeft, zweven wij naar dromenland...
Orlando Time