Om 07:00 gaat de wekker, helaas hebben wij geen tijd om te zwemmen en ook zitten wij nog vol van gisteravond dus het ontbijtje slaan we dan ook maar over. Als ik naar buiten kijken zie ik dat de lucht erg grijs is en nu maar hopen dat de airboatride door gaat. Ik twijfel eerst nog even of ik Captain Johnny nog even zal bellen of het wel doorgaat maar besluit om het er toch gewoon maar op te wagen. Via de 417 tollroad rijden wij naar Christmas en vandaar door naar het punt waar wij hebben afgesproken waar wij om 08:45 al arriveren. Het is er zeer verlaten en heel af en toe komt er een (vracht)auto voorbij, maar vooralsnog genieten wij van het wijdse uitzicht en van de weldadige stilte die er heerst. Even later arriveert het andere stel wat de tocht geboekt heeft.
Tegen 09:15 zien we dan eindelijk Johnny met zn pickuptruck verschijnen met daarachter de trailer met z'n airboat. Wij staan versteld hoe hij achteruit naar het water rijdt, want tijdens het praten tegen ons hij kijkt namelijk geen enkele keer achterom of in z'n spiegels. Op een gegeven moment stopt hij even, stapt uit en gooit het anker in het water en rijdt dan vervolgens de trailer verder het water in. Nadat hij dan nog even een 'noodstop' maakt glijdt de airboat vanzelf van de trailer het water in...
Als we gaan 'boarden' heeft Captain Johnny er geen problemen mee als ik gezellig bij hem voorop kom zitten. Samen kijken we even met een verontruste blik naar de lucht en zegt hij : "It's not gonna stay dry but let's see if we can find some gators". Nadat hij de V8-motor gestart heeft gaan wij met een langzaam gangetje door het kanaal richting het meer en babbelen boven het motorgeluid nog ff lekker met elkaar. Dan geeft hij aan dat wij allebei toch echt onze koptelefoons opmoeten en gaat het gas er vol op. We gaan met een flinke vaart over het meer en al snel spotten wij een alligator in het water voor ons.
Even later varen wij door een prachtig mangrovebos en het is goed te zien hoe hoog het water heeft gestaan tijdens de tropical storm Fay in 2008. De vloedlijn steekt heel erg scherp af op de bomen en het is een heel apart gezicht. Nadat wij daar nog even rondgevaren hebben gaan wij het moeras weer op. Bij een electriciteitsmast maken we even een tussenstop om een American Eagle te bekijken daar die boven in de mast haar nest heeft. Johhny vertelt weer het een en ander over de American Eagles die hier leven.
Daarna gaan wij weer verder maar begint het op een gegeven moment toch te spetteren. Samen met Johnny kijk ik even rond en we zien dat het een eind verderop een stuk lichter is en waarschijnlijk dus ook droog. Met het gas er weer vol op gaan we die kant op, zien onderweg nog wat croq's, en inderdaad is het daar droog. Johnny 'parkeert' de airboat op een klein eilandje en zet ook hier weer de motor uit. Het is hier echt doodstil en hij doet wederom een interessant verhaal over het gebied waar we nu zijn. Ook doen we nog even een kleine fotosessie met de airboat. Daarna gaan we verder en zo hier en daar spotten wij weer e.e.a. aan wildlife en natuurlijk ook weer alligators totdat wij op een geven moment weer bij Pier 50, de aanlegplaats, arriveren.
Na de airboatride rijden wij op het gemakkie via dezelfde route als de heenweg weer richting Kissimmee. Als we eenmaal over de Hwy192 rijden beginnen we toch wel trek te krijgen en overleggen waar we een ontbijtje gaan doen. Het wordt de Cracker Barrel want daar hebben wij nog nooit een ontbijt gedaan. Petra vindt het ontbijt wel een beetje tegen vallen, maar dat komt misschien door de keuze die ze heeft gemaakt, maar ik vindt het allemaal prima smaken.
Nadat wij nog een mok koffie hebben genomen overleggen wij wat we nu gaan doen. De zon is inmiddels weer doorgebroken ( zoals te zien op bovenstaande fotos ) dus besluiten wij om weer eens lekker te gaan genieten van onze pool zolang het nog kan. De rest van de middag brengen wij dan ook lekker relaxed door in de zon en zo af en toe zoeken we de schaduw op en surfen dan met de laptop en I-pad.
Als het dinnertime is besluiten wij om naar de Festival Bay Mall te rijden om daar te gaan eten bij Fuddruckers. Zij beweren de grootste hamburger te hebben en dat willen wij wel eens aan den lijve ondervinden. Daar aangekomen bekijken we eerst vanaf een afstandje even het bord wat achter de toonbank hangt met daarop vermeld de soorten ( en vooral de gewichten ) van de hamburgers. Ze hebben : Quarterpounders, Halfpounders, Threequarterpounders en Onepounders, en vooral die laatste is echt gigantisch.
Het grappige van Fuddruckers is dat je zelf je hamburger kunt beleggen aan de saladbar. Wij hebben het moeilijk om een keuze te maken maar weten ons in te houden : Petra kiest voor de Halfpounder en ik ga proberen of ik de Threequarterpounder aan kan ;-)
Nadat wij onze hamburgers op hebben ( pfff... no space for a dessert ) gaan wij buiten nog even onze benen strekken en maken een klein wandelingetje over het voorplein van de mall. We kijken gezellig nog even een tijdje bij het 'wildlife' wat ronddobbert in de vijver voor de Festival Bay Mall, en de avondlucht is vandaag weer prachtig om te zien dus die gaat uiteraard op de foto.
Daarna rijden we via onze 'toeristische route' ( International Drive , SR535 en Highway 192 ) terug naar onze villa op Scrub Jay Way. Buiten onder de lanai genieten wij eerst nog even van een geurige mok koffie, en gaan op een gegeven moment binnen lekker voor de tv met vanzelfsprekend onze internetverbindingen onder handbereik. Na een paar uurtjes vallen onze ogen toch wel dicht en wordt het tijd om naar de master-bedroom te gaan...
Orlando Time
